با الهام از نامه‌ای از فریدریش انگلس و روایتی در سال ۱۹۷۴ از دو نویسنده مبارز مارکسیست که توسط رژیم ناصر زندانی شده بودند، استروب و هویله این فیلم را در سال ۱۹۸۰ در فرانسه و مصر فیلم‌برداری کردند. آن‌ها به تاریخچه مبارزات دهقانی مصر و رهایی از استعمار غرب می‌پردازند و آن را به تنش‌های طبقاتی در فرانسه کمی قبل از انقلاب ۱۷۸۹ پیوند می‌دهند؛ با نقل‌قول‌هایی از متون انگلس و همچنین فیلم مستند پیشگامانه «خروج کارگران از کارخانه لومیر» (۱۸۹۵).

ژان ماری استروب این موسیقیاییِ قطعات را به حد نهایی و انفجاری می‌رساند؛ با ترکیب قطعات زمانی (۴۰ سال فاصله بین عصاره‌های مختلفی که قرار است استفاده و فیلم‌برداری شوند)، قطعات متنی (مالرو، فورتینی، ویتورینی، هولدرلین) و قطعات زبانی (فرانسوی، ایتالیایی، آلمانی). از دل این هیاهو، تاریخ جهان بیرون می‌آید؛ بله، تاریخ با «ت» بزرگ، و از دل همان جنبش، امید سیاسی برای فراتر رفتن از آن. پس این یک فیلم ماجراجویانه است، درباره ماجراجویی انسانی؛ ماجرایی که در نهایت همیشه توسط طبیعت تسخیر می‌شود.

این فیلم که در رم معاصر روایت می‌شود، از طریق مجموعه‌ای از ملاقات‌ها با رومیان «باستان» نشان می‌دهد که چگونه دستکاری‌های اقتصادی و سیاسی توسط جامعه روم باستان به دیکتاتوری سزار منجر شد. (به نقل از بنیاد فیلم بریتانیا)